28 września 2010 at 15:24
Jestem zupełnie obcą osobą , trafiłam tu przypadkiem i ... nie mogę się oderwać od tych cudownych wspomnień.
Dziękuję za tę chwilę zadumy, zatrzymania i zapomnienia o pędzącej rzeczywistości.
PS. podziwiam ogrom pracy nad stroną i spisaniem wspomnień...