Marysiu!
Jednym tchem przeczytłlam pamiętnik P.Eleonory z Jaxa Chamców Trzecieskiej. Jestem pod wrażeniem przepięknych treści, jasności i klarowności wywodu, pióra o lekkości kolibra... Żal, że nie ma już tego świata solidnego, rycerskiego, eleganckiego, dworów o wspaniałych tradycjach,ludzi o duchu niezłomnym i wartościach najwyższych. I komu to przeszkadzało, pytam???
Dziękuje Ci bardzo. Małgosia T.